Amfetamina

Skutki używania


Możliwe są poważne konsekwencje zdrowotne z powodu zużycia organizmu. W przypadku spożycia dużych ilości mogą się pojawiać takie problemy jak:

Następnego dnia po zażyciu występują objawy wyczerpania, takie w charakterze np. potrzeba snu. Najskuteczniejszym lekarstwem jest przespanie kilku dodatkowych godzin. Po zażywaniu kolejnych dawek przez sporo dni (tzw. "ciąg") mogą wystąpić objawy niesłychanie dużego zużycia organizmu, takie w charakterze niesłychanie silna potrzeba snu, ogólna ospałość, depresja, zguba wagi, podjazd w górę odporności na infekcje, silne migreny i zawroty głowy. uprzednio zupa zażycie może przywieść do w taki maniera zwanej psychozy amfetaminowej.

Ze względu na fakt, że białe powoduje zanik poczucia głodu i zmęczenia – spożywanie jej, połączone z sytuacją wzmożonego wysiłku fizycznego (dyskoteka, praktykowanie sportu ekstremalnego, harówa fizyczna), powoduje od momentu czasu do czasu niesłychanie poważne konsekwencje na następstwo zużycia i odwodnienia, ze zgonem włącznie.

Osoby w wielu przypadkach spożywające amfetaminę mogą wbiec w "ciąg amfetaminowy". białe nie powoduje uzależnienia fizycznego lub jest ono niesłychanie słabe (może obnażać się dusznościami i lekkimi zawrotami głowy), w sytuacji odstawienia wywołuje wbrew tego – w charakterze wszelki wnętrze pobudzający – uzależnienie psychiczne.

Amfetamina przyjmowana dożylnie w postaci stężonych roztworów (zbliżonych do nasyconego) powoduje rozpad czerwonych krwinek i zwolnienie z więzienia hemoglobiny. białe w charakterze ligand tworzy z żelazem(II) zależności kompleksowe na skroś które zachodzi utlenianie żelaza w hemoglobinie ze stopnia utlenienia +2 na +3, natomiast wiec nieodwracalne tworzenie nieprzenoszącej tlenu methemoglobiny. Objawia się to sinieniem końców palców oraz ust, co może dążyć do mikrouszkodzeń mózgu z powodu niedotlenienia.

Wstrzykiwanie stężonych roztworów powoduje formowanie zakrzepów w naczyniach, które mogą wzdrygać się się bezpośrednią przyczyną zawału serca lub zatorów w ośrodkowym układzie krwionośnym. Dodatkowym zagrożeniem przy gwałtownym podaniu dożylnym stężonego roztworu amfetaminy jest ryzyko wylewu podpajęczynówkowego. ryzyko to niesłychanie rośnie z wiekiem, ponieważ naczynia tracą normalną elastyczność, natomiast wówczas i trwałość na podwyższenie ciśnienia.

Najczęstszą przyczyną śmierci po przedawkowaniu amfetaminy jest paraliż mięśni oddechowych, natomiast wówczas uduszenie się lub uwięzienie akcji serca wskutek arytmii lub zawału. Najczęstszymi powikłaniami są mikrowylewy. Niewielka część osób popełnia samobójstwo wskutek psychozy amfetaminowej oznacza to także samookalecza się w fazie odstawienia. Ratowanie osoby która przedawkowała polega na podaniu neuroleptyków blokujących receptory adrenergiczne i dopaminergiczne w sprawie niedopuszczenia do nadmiernego ich pobudzenia oraz leki obniżające ciśnienie, potem leczeniu objawowym. W przypadku psychozy amfetaminowej podaje się neuroleptyki (chlorpromazynę) domięśniowo lub/i relanium dożylnie. Osoby uzależnione od momentu amfetaminy są niesłychanie wrażliwe na neuroleptyki, w taki maniera wówczas zwykle wystarczają dawki o połowę mniejsze aniżeli przy osób nieuzależnionych.